U trendu

„Carstva reči“

Arapsku poslovicu "Snaga pojedinca leži u njegovoj inteligenciji i njegovom jeziku" imao je na umu britanski naučnik i pisac Nikolas Ostler, koji je inače doktorirao lingvistiku i sanskrit, a služi se sa 26 jezika, kada je pisao dragocenu i zanimljivu knjigu "Carstva reči". Ova jedinstvena jezička istorija sveta zahvata poslednjih pet hiljada godina i govori o različitim civilizacijama, kulturama, sa puno anegdotskih detalja. Knjiga čitaoca vodi od neverovatnih inovacija u obrazovanju, kulturi i diplomatiji, koju su uveli govornici sumerskog, i njihovog naslednika na Bliskom istoku, pa sve do priče o savremenom arapskom; kazuje o neverovatnoj vitalnosti kineskog jezika, koji je kroz dvadeset vekova bio izložen raznim napadima, o čarobnom napretku sanskrita, o zapanjujućoj samoživosti grčkog, o borbama koje su dovele do rađanja jezika savremene Evrope i neverovatnim spletovima okolnosti zahavljujući kojima su se ovi jezici proširili po celom svetu.
Ništa manje zanimljivi nisu ni jezički neuspesi. U petom veku razna plemena koja su govorila germanske jezike u potpunosti su osvojila Zapadno rimsko carstvo. Ti osvajački pohodi postavili su temelje savremenih država zapadne Evrope, ali zašto je nemački jezik ostao tako u zapećku? U Africi, egipatski je tri milenijuma odolevao stranim napadima: zašto je svenuo i nestao posle dolaska muhamedanskog arapskog jezika? A u savremeno doba, Holandija je na ostrvima Malajskog arhipelaga vladala podjednako dugo kao Britanija Indijom. No, zašto je onda holandski potpuno nepoznat u današnjoj Indoneziji? Latinski nije mogao trajno da pusti korene među prefinjenim stanovnicima istočnog Sredozemlja, koji su govorili grčki i aramejski, ali zašto je brzo prihvaćen među nepismenim stanovnicima Galije i Španije? Odgovore na sva ova pitanja nudi Ostlerova sjajna knjiga.

Napišite komentar

Najnovije iz rubrike