U trendu

Pčelica novim izdanjima obeležila vek od kraja Velikog rata

BEOGRAD – U godini obeležavanja stogodišnjice proboja Solunskog fronta i kraja Prvog svetskog rata, Izdavačka kuća „Pčelica“, poznata po negovanju nacionalne istorije i kulture, objavila je dve knjige za decu sa temom Velikog rata.

Reč je o strip izdanju „Sat“ i romanu „Mali vojnik Velikog rata“.

Mali vojnik Velikog rata je biografski roman posvećen životu Momčila Gavrića, najmlađeg podoficira srpske vojske u Prvom svetskom ratu, ali i svih vojski ikada. Naime, Gavrić je, kao osmogodišnjak, početkom Prvog svetskog rata ostao bez cele porodice, koju su ubili pripadnici takozvane Vražje divizije, koju su činili Hrvati u okviru austrougarske vojske.

Ostavši siroče, Gavrića prihvata jedan artiljerijski puk srpske vojske sa kojim je preživeo Cersku bitku, prelazak preko Albanije, oporavak na Krfu, proboj Solunskog fronta i pobednički ulazak u Beograd.

Još na samom početku mali Momčilo je dokazao hrabrost, polako učio o artiljeriji i dobio čin kaplara.

Nakon rata kao ratno siroče Momčilo Gavrić je bio štićenik različitih humanitarnih organizacija koje su mu omogućile školovanje u Engleskoj, u kojoj je stekao prijatelje, usvojio manire gospodskog ponašanja i naučio engleski jezik.

Autor romana Mali vojnik Velikog rata je istoričar Zoran Milekić, koji je do sada objavljivao popularno naučne knjige za decu.

Ovim romanom Milekić se predstavio kao odličan stilista jezika varirajući u svom delu brojne dijalekte i govore Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Pored toga, autor u ovom romanu pokazuje sposobnost komponovanja obimnog teksta, baratanja velikim brojem likova i pripovedanja o dugačkom vremenskom periodu koje nijednog trenutka ne opterećuje čitanje svojom glomaznošću.

Zapravo, sasvim suprotno, Milekić odličnim osećajem za naraciju i vreme, zna da uspori pripovedanje, da se zadrži na detaljima ili ubrza naraciju kada je to potrebno.

Poseban kvalitet ovog romana je preplitanje tragičnih slika rata i teških emocija, s jedne strane, i humora i ironije, s druge strane, koji autoru omogućavaju da ne sklizne u patetično i banalno, nego ostane na visinama pripovedačke distance, a ljude prikaže sa svim njihovim slabostima, željama, nesavršenostima i snovima, a ne kao unapred zadate tipove.

(Tanjug)

Napišite komentar

Najnovije iz rubrike