najveća internet zajednica u Srbiji već 18 godina

U trendu

Sećanje na Lava Tolstoja

Na današnji dan, 9. septembra 1828. godine, rođen je Lav Nikolajevič Tolstoj, romansijer, pripovedač, autor brojnih religioznih, filozofskih, etičkih i estetičkih studija, velikan ruske i evropske realističke književnosti, umetnik kog Gorki i Čehov vide kao gorostasa, titana koji zemljom tumara sa antičkom veličanstvenošću, jedan od onih retkih književnih genija čija se dela čitaju u više navrata i svaki put sa novim otkrićem i saznanjima.

Po poreklu plemić, u svom delu neretko je bio okrenut narodu i teškim uslovima carskog samodržavlja i grube eksploatacije u kojima je narod tada živeo. Učestvovao je u Krimskom ratu kao mlad oficir, a zatim je podneo ostavku i povukao se na imanje Jasnu Poljanu, gde je živeo sve do svoje 82. godine, kada je napustio porodicu i kuću i umro na železničkoj stanici Astapovo, odbivši da se pomiri sa Pravoslavnom crkvom koja ga je prethodno ekskomunicirala.

U obimnom i raznovrsnom stvaralaštvu Lava Tolstoja mogu se, uslovno rečeno, uočiti tri faze: “pripovedačka”, koja traje do šezdesetih godina 19. veka i u kojoj, osim pripovedaka, pisac započinje i pisanje “Rata i mira”, “romansijerska”, u sedamdesetim godinama 19. veka, u kojoj je okončan rad na romanu “Rat i mir” i napisana “Ana Karenjina”, i “propovednička”, pozna faza, u osamdesetim godinama 19. veka i početkom devedesetih, obeležena prevashodno piščevim duhovnim radom, ali i izuzetnim književnim ostvarenjima (“Vaskresenje”, “Smrt Ivana Iljiča”, “Krojcerova sonata”, “Đavo”, “Otac Sergije”, “Posle bala”, drame “Živi leš”, “Carstvo mraka”…).

Za Tolstojevo delo u celini karakteristična je složenost tematike i značenja (stoga se u njegovim romanima osnovna priča ne može parafrazirati, jer oni nemaju samo jedan, površinski sloj, niti jedinstvenu fabulu), kao i prisustvo brojnih paralelizama i kontrasta na različitim nivoima (na nivou likova, tematskih aspekata…).

Složenost strukture Tolstojevih romana oličena je u lajtmotivskom ponavljanju realističkih pojedinosti, koje već u ranim pripovetkama dobijaju tematski značaj, postajući vezivno tkivo kompozicije, slika i vraćanju na njih u novom kontekstu i sa drugačijim značenjem.

Umetničko jedinstvo svojih dela Tolstoj, dakle, ne gradi putem jedinstva radnje, tj. zapleta, već putem paralelizama, kontrasta i tematski povezanih detalja. Tako Tolstoj i na delu, čini se, pokazuje jednu od ključnih ideja svoje poetike – da je suština umetnosti u “beskrajnom lavirintu spojeva”.

Kao pisac, posedovao je ogromnu originalnu stvaralačku snagu, a odlikuju ga izvandredna jednostavnost izraza i jasnoća raelističkog kazivanja.

Izvršio je veliki uticaj na rusku i svetsku književost.

Dela: romani “Rat i mir”, “Ana Karenjina”, “Vaskrsenje”; pripovetke “Otac Sergije”, “Kozaci”, “Sevastopoljske priče”; drame “Živi leš”, “Carstvo mraka”…

Napišite komentar

Vaša e-mail adresa neće biti objavljena.

Najnovije iz rubrike