DW: Katolička crkva gubi vernike širom Evrope

BON – Katolici u Kelnu trenutno masovno napuštaju Katoličku crkvu, što nema veze samo sa skandalom seksualnog zlostavljanja koje zataškava kardinal Rajner Marija Velki, jer je taj trend primetan širom Evrope, posebno u katoličkim crkvama, piše Dojče vele (DW).

Trend napuštanja crkve prisutan je prethodnih godina ne samo u Severnoj Rajni i Vestfaliji već i u celoj Nemačkoj i pogađa obe velike hrišćanske crkve – katoličku i evangeličku.

Kako navodi DW na hrvatskom jeziku, 2019. godine je više od 250.000 hrišćana napustilo katoličku ili protestantsku crkvu.

U Nemačkoj se zvanično obrazlaže izlazak iz crkve i to ne predstavnicima crkve već predstavnicima nadležne državne vlasti, a budući da su obe velike hrišćanske crkve javno-pravne ustanove, država za njih ubira crkveni porez u visini od najmanje osam ili čak devet odsto od poreza na dohodak.

Ko plaća porez na dohodak 10.000 evra, taj 800 do 900 evra plaća i crkveni porez, ako je član neke crkve, a oni koji više zarađuju plaćaju po nekoliko hiljada evra crkvenog poreza godišnje.

Taj porez otpada izlaskom iz crkve i to je mnogima u Nemačkoj posebno „privlačno“.

I u drugim evropskim zemljama opada povezanost ljudi sa crkvom – posebno katoličkom, pa tako na primer Italija, duboko katolička zemlja sa Vatikanom u srcu glavnoga grada, ne naplaćuje nikakav crkveni porez, ali u njoj postoji „porez na mandat“ koji svi plaćaju i kod kojeg poreski obveznik može utvrditi kome novac ide, da li crkvi ili drugoj socijalnoj službi ili instituciji.

Ono što posebno pada u oči jeste da broj poreskih obveznika koji favorizuju Katoličku crkvu opada i taj pad je donedavno iznosio oko 30 odsto.

Španija je takođe izrazito katolička zemlja i u njoj nije predviđeno „napuštanje“ crkve.

Kako se navodi, ni crkva ni država ne nude građanima administrativni akt koji to reguliše na način na koji je to uređeno u Nemačkoj, ali s vremena na vreme poneko zatraži da se njegovo ime izbriše iz crkvene evidencije zbog zaštite podataka, što bi moglo da se protumači „izlaskom iz članstva u crkvi“.

Poljska je takođe izrazito katolička zemlja – više od 90 odsto njenih stanovnika su rimokatolici, a svete mise su obično mnogo posećenije nego u mnogim zapadnoevropskim zemljama.

Pa ipak, crkva više nema ulogu koju je imala u socijalističkoj Poljskoj, kada je praktikovanje vere bilo izraz otpora prema režimu.

S obzirom na to da ni u Poljskoj ni u Španjolskoj ne postoji pravni akt za napuštanje crkve – početkom 2010. se nekoliko sudova bavilo upravo ovim pitanjem – a s obzirom da ne postoji ni crkveni porez, teško se u apsolutnim brojevima može izraziti postotak onih koji u tim zemljama okreć.

Kada se radi o možda najsnažijem uporištu katolicizm au Evropi – republici Irskoj, tu crkva još uvek ima snažnu poziciju, međutim u poslednjih 11 godina prisutan je negativan trend gde je za šest godina procenat ljudi koji se izjašnjavaju kao katolici smanjen za 10 odsto.

U Irskoj su slučajevi seksualnog zlostavljanja takođe udaljili katolike od njihove crkve, a mnogi Irci osećaju želju i da formalno-pravno napuste Katoličku crkvu.

Ipak, izlazak iz crkve je u Irskoj – kao i u drugim zemljama u kojima država ne nudi izlaz – de facto onemogućila sama Crkva 2009. godine, koja je tada izbrisala sve napomene o mogućnosti povlačenja iz kanonskog prava.

Međutim, postoji jedna stvar oko koje se teolozi i kanonski pravnici slažu bez obzira na zemlju i konfesiju, to je da se krštenje ne može poništiti, jer sa crkvenog gledišta kršteni čovek zauvek ostaje hrišćanin, navodi DW.

(Tanjug)

Pratite Krstaricu i preko mobilne aplikacije za Android i iPhone.